คนเราบางคน...เลือกยอมทน เจ็บปวด และเสียน้ำตา “มากมาย”
เพียงเพื่อแลกกับความสุขจากการได้มีความรัก “นิดเดียว”
บางทีก็ไม่เคยรู้เลยว่า...นับตั้งแต่วันเริ่มต้น...ที่ “รัก” นั้นทำให้เราร้องไห้
เวลามันก็เริ่มเดินถอยหลัง...นับวันที่ “รัก” จะจบ...รออยู่แล้ว
และมันก็มักจะเป็นอย่างนั้นเสมอ


เมื่อถึงวันที่เราต่างต้องก้มหน้ายอมรับกับตัวเองว่า
ช่วงเวลาแห่งความผูกพันที่เลยผ่าน...มันคงไม่ได้หอมหวานเหมือนดังเก่า
และ “ความรักในโลกแห่งความเป็นจริง” ก็คงไม่สามารถสวยงามได้ตลอดเวลา
หากแต่ไม่ทันรู้ตัว...เราก็แอบเผลอ “เสียน้ำตา” อยู่บ่อยๆ
บางทีก็บ่อยเสียจนรู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้ง
ความรักมันก็ “พัง” ไปแล้ว
พังไปพร้อมๆ กับความไม่เข้าใจ...และรอยหม่นไหม้ในความรู้สึกตัวเอง

ฉันไม่ปฏิเสธหรอกว่า
ทุกครั้งที่ฉันมีความรัก...ฉันมีความสุข
แม้มันจะเป็นความสุขที่แอบแฝงความทุกข์เศร้าเอาไว้ลึกๆ ในใจอยู่บ้างก็ตาม
แต่ฉันไม่โทษใคร
เพราะส่วนหนึ่งมันก็คงเกิดขึ้นจากความเป็นคนเจ้าอารมณ์
ขี้ใจน้อย ช่างอ่อนไหว
และบางทีที่ชอบเผลอคาดหวังจากคนรักมากมาย
จนกลายเป็นการเรียกร้อง กลายเป็นความกดดัน
จากที่เคยรู้สึกว่าผูกพัน...ก็เหมือนจะทนรักกันไม่ไหว

หากแต่ในขณะที่ “รัก” มันทำให้ท้อจนแทบหมดแรง
ฉันก็ไม่เคยนึกออกเลยว่า
ถ้าต้อง “เลิกกัน” ขึ้นมาจริงๆ... แล้วฉันจะแกล้งทำเหมือนไม่เจ็บได้อย่างไร

เมื่อต้องทนอยู่กับความรู้สึกหน้าชื่นอกตรม
ฝืนรักก็ทุกข์ระทม...แต่ก็ข่มตัดใจไม่ไหว
ฉันเลือกทนอยู่ ด้วยหวังว่าสักวันมันน่าจะดีขึ้น
ฉันเลือกที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองทุกอย่าง
ที่ฉันเชื่อว่ามันน่าจะทำให้ทุกปัญหาจางหาย
ฉันเลือกให้ตัวเองได้เก็บกอด “ความรัก” นั้นไว้
ทั้งๆ ที่เมื่อเทียบกับการเสียมันไป...บางทีมันก็ทำให้ใจฉัน “เจ็บ” ไม่แตกต่าง
แต่เพราะฉันกลัวการสูญเสีย...ฉันกลัวไม่ได้เป็นเจ้าของ

จนเมื่อในตอนสุดท้าย...ที่ความเป็นจริงไม่เป็นเหมือนอย่างที่หวัง
บทเรียนจากความผูกพันที่เต็มไปด้วยรอยน้ำตา
มันไม่ช่วยพิสูจน์ความคงมั่นยาวนานของความรักได้เลยสักนิด
เพราะนับตั้งแต่วันเริ่มต้น...ที่ “รัก” นั้นทำให้เราร้องไห้
เวลามันก็เริ่มนับถอยหลัง...จนถึงวันที่ “รัก” นั้นจบลงเสมอ

สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้คือ
ไม่สำคัญหรอกว่า “ความรัก” ที่ทำให้เราเสียน้ำตา
และบางทีก็ทำให้เรา “ทุกข์” ได้มากกว่า “สุข”
มันจะใช่ “รัก” จริงๆ ไหม

ในเมื่อสิ่งที่สำคัญกว่าคือ
หากเลิกกัน มันคือการเสียใจแค่ครั้งเดียว
และความรักนิดเดียว กับ เสียน้ำตามากมาย
มันแลกกันไม่ได้เลย